PARROQUIA: PENARRUBIA (STA. MARÍA)

LUGARES: A Barrosa, Carballedo, Casar de Monín, Castrolanzán, Cernadas, Fonte dos Poios, Papín, A Pena, Penarrubia, A Revolta, Teixeira de Abaixo, Teixeira de Arriba, Val, Veiga.

EXTENSIÓN: 18,80 km²

POBOACIÓN:

Enlace poboación Penarrubia.

IGREXA:

Se queres ver a Igrexa da parroquia preme sobre a foto.

TOPONIMIA:

A Barrosa pode referirse a unha terra de moito barro, voz de orixe prerromana.

Carballedo leva sufixo -edo, que indica abundancia de carballos, coma Carballal.

Castrolanzán é un composto de castrum lancianum, onde o determinante de castro é un derivado do antropónimo Lancius.

Cernadas parece que alude a terras cineratas, é dicir, reducidas a cinis, cineris cinza, pola queima dos seus torróns.

Fonte dos Poios é unha composición de dúas voces latinas, fons e podium banco, alto onde pousa alguén ou algo.

Papín reflexa o xenitivo latino do antropónimo Papinius, o posuidor daquela vila ou herdade.

A Pena en latín sería pinna e penna no lato tardío.

Penarrubia componse de pinna/penna pena e dun adxectivo que puido ser rupeus, a, um rochosa, máis ben ca rubeus, a, um roiba, vermella, ou propiedade de Ruber ou Rubidus.

A Revolta é un participio do verbo revolvere, que se aplicaría a unha terra cavada e renovada ou a unha vía con algunha contracurva.

Teixeira de Abaixo, T. de Arriba son dous lugares ubicados a distinta altura, que abundaban en taxus teixo (planta ou animal) .

Val reproduce a vallis.

Veiga é unha palabra de discutida etimoloxía. Menéndez Pidal e Corominas supoñen que foi prerromana *vaika / *baika terreo húmido; en cambio, Gª de Diego parte de *vadica terra de paso transitable, derivada de vadum vao.

Casar de Monín foi un casale Munnini.

MADOZ:

12 veciños, 62 almas.

Volta a Parroquias